Judith

Bahama's

Dit is
Judith Toothe Huijnen (1977)

Woont in
Zuid

Vaderland
Bahama's 

In Nederland sinds
2013 

Beroep
Vermogensbeheerder

Dol op
Reizen, mensen ontmoeten, het avontuur van het leven 

Wil altijd nog
Nederlands leren

Mist
Conch salad,  met zeeschelpjes

Bahama’s in Amsterdam
Dat zoek ik nog steeds!

Zoekt
De andere 7 mensen met de Bahamaanse nationaliteit. Ik heb een Bahamian society opgericht namelijk.

 

‘Ik ben opgegroeid op de Bahama’s en ging daarna in Londen werken. Daar ontmoette ik mijn Nederlandse man. Meer dan dat Amsterdam het Venetië van het noorden was, wist ik er niet over. Zes jaar geleden kwam ik hier voor het eerst, voor de verjaardag van mijn schoonzus. Ik voelde me gelijk thuis en dat kwam door het water. De Bahama’s bestaan uit zevenhonderd eilanden en de jaren dat ik in Londen woonde, had ik die connectie met water blijkbaar enorm gemist.

 

Buiten het water is Amsterdam niet te vergelijken met een plek op de Bahama’s. Daar is het zand roze, het water ongelooflijk helder en je hebt er zelfs zwemmende varkens. Qua instelling lijken de mensen daar wel op hier, ze zijn ook ruimdenkend. Het zijn beide relaxte culturen.

 

Toen ik hier drie jaar geleden kwam wonen, was het een strenge winter. Alles was wit en kinderen liepen op de bevroren grachten. Toen we de eerste nacht in ons huis sliepen, viel er een flesje water om waarvan de druppels zo naar de andere kant van ons appartement rolden. Hier vinden mensen het heel normaal dat je op bevroren grachten kan lopen en dat de huizen scheef zijn, maar ik keek mijn ogen uit.

 

De vrijheid die ik hier voel, komt ook doordat ik het vaak vergelijk met Londen, waar ik bijvoorbeeld in de metro veertig minuten onder een stinkende oksel moest staan om naar mijn werk te gaan, terwijl ik hier alles fietsend kan doen. Ik fiets graag en ontdek elk weekend weer een nieuwe plek in de stad. Het is een elegante manier om je te verplaatsen. Ik kan inmiddels ook aardig fietsen, al heb ik grote bewondering voor moeders met een kind voor- en achterop. Meestal zijn ze er ook nog bij aan het bellen.

 

De directheid van de Amsterdammers kan ik enorm waarderen. In eerste instantie moest ik eraan wennen, want die eerlijkheid bracht me van de kaart. Maar nu ben ik zelf ook veel directer en eerlijker en voel ik me al een beetje Amsterdammer. Al spreek ik de taal nog niet. Mijn man en ik hadden afgesproken om thuis elke zondag Nederlands te praten, maar daar komt toch weinig van.

 

De stad is op zijn mooist in de zomer als iedereen naar buiten komt. Ik houd ook van het buurtgevoel. In het begin vond ik het best raar dat iedereen zijn gordijnen open had, maar het is juist mooi dat niemand iets te verbergen heeft. Dat de buren een pakje voor je aannemen en dat je elkaar groet op straat. Een dorp in de stad.’

8 Amsterdammers hebben een Bahamaanse nationaliteit

 

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen