Isa

Azerbeidzjan

Dit is
Isa Yusibov (1988) 

Woont in
Nieuw-West

Vaderland
Azerbeidzjan

In Nederland sinds
2003

Beroep
Politicoloog 

Houdt van
Schaken 

Stemt op
D66: zij vinden dat mensen op eigen kracht iets kunnen bereiken en dat probeer ik ook

Wil altijd nog
Tweede Kamerlid worden

‘Totaal onverwacht, in het holst van de nacht, zonder afscheid te nemen van familie en vrienden, vluchtten mijn vader, moeder, broertje en ik uit Azerbeidzjan naar Nederland. Ik was toen veertien jaar. Dat heeft diepe indruk op mij gemaakt. Als je je kan voorbereiden en afscheid kan nemen, is het makkelijker. Ik werd nu letterlijk wakker geschud en daar gingen we. Mijn oma heb ik nooit meer gezien. Zij overleed toen we in Nederland waren.

 

Vijf jaar woonden we in het Brabantse dorp Bladel. Na de middelbare school wilden mijn broer en ik aan de UvA studeren. Omdat de kans op een baan voor mijn ouders groter was in Amsterdam zeiden ze: “Laten we met z’n allen gaan.” Via woningruil hebben we toen een huis gevonden. Gelukkig was er iemand die in een dorp als Bladel wilde wonen. En zo wonen we nu nog steeds, in een huis vlakbij station Lelylaan in Nieuw-West.

 

Mijn vader was in Azerbeidzjan een gerenommeerd figuur binnen de hele oppositie. In 2003 waren er verkiezingen die werden gewonnen door de oppositie. Maar na afloop bleek dat er met de uitslagen was gesjoemeld, waardoor de zittende regering bleef zitten. De dag na de verkiezingen volgden er onmiddellijk represailles tegen de opposanten. Mijn moeder, broertje en ik werden uit voorzorg ergens anders ondergebracht. De politie had ons eigen huis omsingeld en we mochten niet naar school. Na een maand kwam mijn vader ons ophalen op ons schuiladres. Het was diep in de nacht, wij lagen te slapen. Hij zei: “Iedere seconde dat ik hier blijf is gevaarlijk.”

 

In 2010 ben ik voor het eerst terug geweest. En daarna nog drie keer. Maar nu mag het niet meer. Ik krijg geen visum. Dat heeft te maken met een stage die ik wilde lopen bij de ambassade in Azerbeidzjan. Ze vonden het zelfs verdacht dat de zoon van een bekende opposant een simpele afstudeerstage ging lopen bij de Nederlandse ambassade. Wat kwam ik daar doen, welke motieven had ik? Ik heb het er soms wel moeilijk mee dat ik niet meer naar Azerbeidzjan mag. Vooral omdat ik mijn familie en vrienden mis. Maar ik wil het niet riskeren om daar opgepakt te worden.

 

Ik zou Amsterdam niet willen inruilen voor bijvoorbeeld Rotterdam. Het authentieke dat Amsterdam heeft, dat je hier gewoon de geschiedenis ademt omdat de Tweede Wereldoorlog Amsterdam architectonisch niet heeft kunnen schaden. Maar bovenal de vrijheid die je voelt in Amsterdam. Voor iemand die heeft gewoond in een omgeving waar geen vrijheid is, is dat heel waardevol.’

 

112 Amsterdammers hebben de Azerbeidjaanse nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen