Elisa

Madagaskar

Dit is
Elisa Ramanantenasoa (1969)

Vaderland
Madagaskar

In Nederland sinds
1977

Beroep
Persoonlijke begeleider ambulant

Mist
De vrucht Letshys

Wil altijd nog
Naar Zeeland, de enige provincie die ze niet kent

Madagaskar in Amsterdam
Het Tropenmuseum

‘Ik ben geboren in Tana, de hoofdstad van Madagaskar. Toen ik vier jaar oud was, ben ik geadopteerd. Tot mijn zevende bleef ik in Madagaskar wonen, om vervolgens naar Nederland te verhuizen. Ik kan me nog goed de dag van de adoptie herinneren. Een groot wit huis met gekleurde dingen aan het plafond, dat bleken slingers te zijn. En ik kreeg een gebakje, dat had ik ook nog nooit gezien.
Of ik blij ben dat ik hier woon en niet daar? Weet ik niet. Vaak wel, maar soms ook niet. Toen ik zeven jaar geleden, na vierendertig jaar, voor het eerst terugging, dacht ik: “Yes ik ben thuis. Ik lijk op de mensen uit de hoofdstad. Het klopt!” Ik was bang dat ik dat niet zou hebben. Ik ben inmiddels nog vier keer terug geweest. Materialistisch gezien heb ik hier natuurlijk een welvarend leven, want Madagaskar is heel arm. Emotioneel gezien is het soms lastig, omdat deze gevoelens een dubbele kijk kunnen geven en dat kan tot verwarring leiden.

Ik mis, heel cliché, het weer in Tana: niet te heet, maar net lekker. En het lekkere eten. Ik herinner me ook heel sterk het eten van toen ik daar nog woonde. Toen ik aankwam, ging ik gelijk naar de markt om een ‘nemmetje’ te eten. Dat is een soort loempia met gehakt van de zeboe, de koe van Madagaskar. En als drinken Fanta, ik noem dat tropen Fanta, want het smaakt heel anders dan hier. Het smaakte precies zoals ik me herinnerde. Van november tot februari zijn op de markt in Amsterdam lychees te krijgen. Die komen onder andere uit Madagaskar. Ik struin altijd alle markten af naar kratjes waar Madagaskar op staat. Vroeger bewaarde ik die als rare hobby, maar nu doe ik dat niet meer.

Ik wilde graag in Amsterdam wonen. Ik was het provinciale gebeuren zat. Mijn school- en studententijd was leuk in Deventer, maar iedereen waaide uit en dat wilde ik ook. In 1998 vond ik een baan in Amsterdam en zo kwam ik hier te wonen. Ik kende Amsterdam van dagjes naar de stad. Mijn eerste gevoel bij Amsterdam was druk en groot. Ik was verbaasd over de trams, maar ik dacht ook gelijk: “Gezellig.” Het eerste half jaar hier ben ik minstens tien keer verdwaald, ik moest de stad echt ontdekken en dat vond ik heel leuk. Amsterdam is een stad waar heel veel mogelijkheden zijn. Maar dat is ook de keerzijde. De stad is heel individualistisch. Je moet zelf op onderzoek uit gaan en vrienden maken. Nu, na veertien jaar wonen in de Bijlmer, is het ook een soort dorp voor me geworden. Maar als ik de voordeur dicht doe, is het klaar.’

6 Amsterdammers hebben de Madagassische nationaliteit



180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen