Mohamed

Marokko

Dit is
Mohamed Echarrouti (1950)

Woont in
Watergraafsmeer

Vaderland
Marokko

In Nederland sinds
1970

Beroep
Gepensioneerd

Marokko in Amsterdam
De moskeeën in de stad

Dol op
Vrijwilligerswerk doen voor de Marokkaanse gemeenschap

Mist
Familie en de zon


 

Criminaliteit is niet typisch iets Marokkaans en de Islam heeft niet de schuld van al het kwaad op de wereld. Al wil Wilders volgens mij anders doen geloven. De meeste Marokkanen en moslims zijn goede mensen, net zoals de meeste Nederlanders en niet-moslims. Mede door uitlatingen van Wilders werd er laatst een vrouw met een hoofddoek op straat zomaar bespuugd. Ze werd verantwoordelijk gehouden voor terrorisme, puur en alleen omdat ze een hoofddoek draagt. Om dit soort incidenten maak ik me zorgen. Samen met andere betrokken Amsterdammers en vrijwilligersorganisaties probeer ik onder andere door dialoogbijeenkomsten angst en onbegrip voor elkaars levensovertuiging weg te nemen. Twee van mijn drie dochters dragen een hoofddoek. Ik vind het prima dat mijn ene dochter geen hoofddoek draagt. Ieder heeft zijn of haar eigen mening en ieders mening moet gerespecteerd worden.

In 1971 kwam ik naar Nederland om als gastarbeider in Amsterdam-Noord aan de slag te gaan als boekbinder. Mijn eerste indruk van Amsterdam was dat er zoveel lieve mensen wonen. Omdat er geen moskee was, wilde ik er een oprichten. Ik ben toen geholpen door mensen uit Amsterdam. Ook al hadden we een ander geloof, zij waren katholiek en ik moslim, toch steunden ze me in mijn project. Mede dankzij hen kwam zo de eerste moskee in Amsterdam. De Al Kabir moskee opende haar deuren in de Van Ostadestraat. Later is de moskee verhuisd naar de Tolstraat en vervolgens definitief gevestigd aan de Weesperzijde. Ik ben tot nu toe nog steeds voorzitter van deze moskee en die eerste indruk van de Amsterdammers die mij destijds geholpen hebben, motiveert me nog steeds in mijn dagelijkse activiteiten.

Ik kwam in mijn eentje naar Amsterdam. Mijn vrouw komt ook uit Marokko, maar ze woonde net als ik al in Nederland. Samen hebben we drie dochters, één zoon en zes kleinkinderen. Familie is heel belangrijk voor mij. Elk weekend komen we bij elkaar. Eigenlijk is het traditie in Marokko om op vrijdag bij elkaar te komen, maar in verband met werk en schoolverplichtingen komen we voornamelijk in de weekenden bij elkaar. Als het even kan op zondag om hoge parkeerkosten te vermijden. Dan eten we gezellig met elkaar en praten over alles wat ons op dat moment bezighoudt.

72.078 Amsterdammers hebben de Marokkaanse nationaliteit




180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen