Edvina

Albanië

Dit is 
Edvina Erebara (1980) 

Woont in
Zuid

Vaderland 
Albanië 

In Nederland sinds 
2000 

Beroep 
Eigenaar Lemon Poppy (thee)

Wil altijd nog 

Naar de Rietveld Academie

Is dol op  
Het Van Gogh museum, goed eten, reizen en schilderen

Mist
Dat je altijd een berg kan zien, waar je ook kijkt. Ik neem in het vliegtuig ook altijd even afscheid van de bergen van Albanië.

Albanië in Amsterdam
Bij mij thuis: mijn gerechten en gastvrijheid, daar voelt iedereen zich bij thuis. Gastvrijheid is heel belangrijk voor Albanezen.’


‘In 2000 ben ik gaan studeren in Utrecht. Al snel maakte ik met vrienden een trip naar Amsterdam en de eerste plek die ik bezocht was het Van Gogh museum. De eerste indruk van dat museum is me altijd bijgebleven. Mijn vader is een impressionistische schilder en een enorme fan van Van Gogh, daarom wilde ik het museum zo graag bezoeken. Ik liep nog dagenlang met de beelden van die echte schilderijen in mijn hoofd. Ze waren zoveel mooier dan alle plaatjes die ik had gezien. Voor mij is het museum een rustpunt in de drukke stad Amsterdam.

In 2011 kwam ik in Amsterdam wonen. Ik heb vijf jaar in Amstelveen gewoond, maar dat is geen Amsterdam. Ik wilde heel graag ergens anders wonen en doordat we veel naar Amsterdam gingen, heb ik de stad leren waarderen. Ik heb Amsterdam moeten ontdekken op de fiets en ben heel vaak verdwaald. Ik was vreselijk bang om te fietsen. Het was druk en ik begreep het fietsverkeer niet. Nu ben ik een professionele Amsterdamse fietser: ik fiets heel hard iedereen voorbij en soms door rood.

Ik mis hier wel een bepaalde rust die ik heb als ik in Albanië ben. Het leven gaat langzamer daar, ik voel me er onthaast. In Albanië ga je elke dag ergens koffie drinken, om het koffie drinken. Niet als een afspraak, maar gewoon in een cafeetje in de straat. Het is dan alsof de tijd even stil staat. Het is geweldig, ook al gaat het nergens over. Hier moet het altijd over iets gaan. Alles is opwindend en je wordt steeds geprikkeld om iets leuks te gaan doen. Als ik in Albanië ben, ziet mijn familie aan mij dat ik wel tien dingen tegelijk wil doen, maar gedurende mijn verblijf zwakt dat gelukkig weer af.

Amsterdam voelt voor mij helemaal als thuis. Ik word blij als ik hier terugkom. Ik zit heel vaak op de fiets en denk: “WAUW”. Bijvoorbeeld op de Berlagebrug. Dan stop ik, want dan moet ik het moment in me opnemen. En ook een foto maken. Soms kijk ik die foto’s weer terug en dan voel ik gelijk weer wat ik voelde op dat moment en stuur ik ze door naar mijn zus in Albanië.’

182 Amsterdammers hebben de Albanese nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen