Farida

Iran

Dit is
Farida Farhadpour (1964)

Vaderland

Iran

In Nederland sinds
1987

Beroep
Organisatieadviseur

Dol op
Snorkelen

Wil altijd nog
Kajakken in de Amsterdamse grachten

Iran in Amsterdam
Het water bij Durgerdam

Favoriet in Amsterdam                                  
De grachten. Ik woon niet voor niks aan de gracht. Vind het fijn om aan de gracht te zitten.

‘Ik ben geboren en getogen in Teheran. 29 jaar geleden ben ik gevlucht. Ik moest weg, want mijn leven was in gevaar. Hals over kop ben ik in mijn eentje vertrokken. Mijn dochter van anderhalf jaar oud liet ik achter bij mijn ouders. Pas na negen maanden is ook zij naar Nederland gekomen.

Mijn dochter, Ferial, is nu 29 jaar en woont een paar straten bij mij vandaan. Ze heeft een meerzijdige identiteit. Perzisch aan haar, is haar klassieke schoonheid. Haar temperament is ook duidelijk Perzisch. Ze heeft meer vuur dan west Europeanen. Dat geldt ook voor haar concentratie en focus. Ze is heel present, vol aanwezig. En ze is trots, net een prinses. Het Nederlandse in haar, is dat ze heel nuchter is. En ze durft meer individu te zijn dan ik. Ze kan goed aangeven wat ze wel en niet wil.

Ik heb bewust voor Amsterdam als woonplaats gekozen. Ik vind Amsterdam de mooiste stad van heel Nederland. Ben vooral gevallen voor de oude schoonheid van de gebouwen. Amsterdam is bruisend en levendig en aan de andere kant kneuterig en klein. Dat geeft een soort geborgenheid. Zeker waar ik woon, randje Jordaan. Ik kijk uit mijn 130 jaar oude appartement op de gracht en de Westertoren. Ik kan naar de Marokkaanse slager om de hoek en als ik de andere kant op ga, ben ik zo bij de biologische kaasboer op de Noordermarkt. En ik ga naar de Perzische winkel Super Roos op de Rozengracht voor saffraan of bepaalde besjes. De conversatie bij spullen kopen in Perzische winkels of een gerecht bestellen in het Perzische restaurant de Aardige Pers is anders dan in een Nederlandse zaak. Bloemrijker, warmer, minder zakelijk. Er worden praatjes gemaakt en vragen gesteld: “Hoe gaat het? Hoe gaat het met de zaken?”

Ik ben na 29 jaar teruggegaan naar Iran en toen merkte ik dat mensen in Iran meer present zijn. Ze zijn wakker, kijken je aan. In winkels, op straat. Er is meteen contact. Niet voor niets heb ik hier wellicht mijn werk van gemaakt. Dat blijf ik missen in Nederland.’

2.232 Amsterdammers hebben de Iraanse nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen