Sarah-Jane

Wales

Dit is
Sarah-Jane Gibbs (1987)

Vaderland
Wales

In Nederland sinds
2012

Beroep
Sociaal werker

Dol op
Bakken, vooral appeltaart

Wil altijd nog
Theehuis openen waar je kan haken en breien

Mist
De taal Welsh 

Via de onlinegame World of Warcraft leerde ik mijn Nederlandse vriend kennen. Al vrij snel zaten we met de webcam aan urenlang te gamen en te kletsen. Ik had de tijd, want door een knieblessure was ik aan bed gekluisterd. Op een hele domme manier heb ik die knie gebroken. Ik werkte als sociaal werker met kinderen en één van de kinderen durfde niet van een speeltoestel af te springen. Ik liet haar zien dat het helemaal niet eng was en dat er niks kon gebeuren… In ieder geval is er hieruit toch iets moois gegroeid: mijn vriend en ik werden verliefd. Hij op mij door hoe ik giechelde denk ik.

Na een jaar vroeg hij of ik bij hem kwam wonen en dat deed ik. En dat terwijl ik altijd heb gezegd dat ik nooit in een stad zou willen wonen. Ik ben opgegroeid in een klein plaatsje in Wales met veel groen en water. En in mijn optiek waren steden altijd grijs en donker. Maar toen ik voor het eerst in Amsterdam kwam, ontdekte ik dat hier juist veel groen en water is. Wij wonen in Nieuw-West en ik hoef maar uit mijn raam te kijken en ik zie bomen en groen. En tien minuten bij ons vandaan zit de Sloterplas en het Sloterpark waar we vaak komen om te picknicken.

Wat ik ook heel fijn vind in Amsterdam is het feit dat mensen hier echt vrije tijd hebben. In Wales moest ik 24/7 ‘aan’ staan. Er wordt van je verwacht dat je altijd en overal bereikbaar bent. En er is een groot verschil in ziekenzorg. Dat heb ik ironisch genoeg zelf ervaren. In Nederland brak ik namelijk mijn andere knie! Ik leerde fietsen en het ging helemaal perfect. Ik stopte keurig, heel langzaam, maar toch viel ik. In tegenstelling tot Wales, waar ik anderhalf jaar heb lopen sukkelen, was ik hier met drie maanden klaar. Meteen kreeg ik goede fysiotherapie. Steeds door dezelfde therapeut, die mijn problemen en vorderingen dus goed kende. In Wales kwam er elke keer een nieuwe fysiotherapeut en moest ik elke keer weer van voren af aan beginnen.

Mijn toekomst zie ik in Amsterdam. Ik ben deze week ten huwelijk gevraagd en uiteraard heb ik ‘ja’ gezegd! Dus ik blijf hier wel voorlopig. En nog steeds spelen we World of Warcraft. Maar nu naast elkaar op de bank.’

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen