Conchita

Liberia

Dit is
Conchita Houston (1989)

Vaderland
Liberia

In Nederland sinds
1990

Beroep
Juridisch secretaresse

Dol op mijn
Zwarte labrador

Liberia in Amsterdam
De Gaasperplas

Wil altijd nog
Een hondenopvang beginnen 

Toen ik één jaar oud was, is mijn moeder met mij gevlucht voor de burgeroorlog in Liberia. Onze reis ging via Europa naar Amerika, maar onderweg kwam mijn moeder een Nederlandse man tegen waarop ze verliefd werd. We gingen met hem mee naar Nederland. Mijn oma en tante, die ook op de vlucht waren richting Amerika, bleven toen bij ons.  De relatie met de Nederlandse man heeft een jaar geduurd. Daarna is mijn moeder hertrouwd en met hem heeft ze nog twee dochters gekregen. Ook deze relatie is inmiddels voorbij. Mijn biologische vader heb ik nooit gezien en mijn moeder deed er ook altijd wat geheimzinnig over. Ik ben op een gegeven moment wel naar hem op zoek gegaan. En ik dacht ook dat ik een zoon van hem had gevonden, mijn broer, maar na een DNA-onderzoek bleek hij dat toch niet te zijn. Mijn vader is Libanees, dus ik ben behalve Liberiaans, ook half Libanees.

Mijn moeder woont nu in Noorwegen. Ik heb zelf ook een paar jaar in Scandinavië gewoond.  Ik ben teruggekomen om voor mijn oma te zorgen. Dat is iets wat hoort in Liberia. En daarbij heeft mijn oma altijd voor mij gezorgd. Ik ben grotendeels door haar opgevoed. Op een best wel ouderwetse manier. Respect voor ouderen staat hoog in het vaandel. Kinderen mogen alleen praten als ze iets gevraagd wordt, je mag niet ergens tegenin gaan en eigenlijk mag je geen eigen mening hebben. Dat is niet respectvol. Ik ben hier altijd tegenin gegaan en dan kreeg ik van mijn familie naar mijn hoofd geslingerd dat ik teveel verwesterd ben. Van mijn Afrikaanse vrienden hoor ik dat zij dat ook met hun ouders hebben. Er is zelfs een Facebookpagina Growing up with African Parents met allerlei grappige voorbeelden en daar kan ik me dan ook heel erg in vinden.  De voorouders van mijn moeders kant stammen af van de bevrijdde slaven die vanuit Amerika kwamen en Liberia hadden gesticht. Mijn oma’s opa was Charles Dunbar Burgess King, voormalig president van Liberia.

Mijn dagen vul ik met: voor mijn oma zorgen, naar school gaan, naar de schietvereniging gaan en sinds kort ga ik ook vijf keer per week naar de sportschool. Ik droom er namelijk van om bij de brandweer te solliciteren en daarvoor wil ik eerst een paar kilo afvallen.

Ik woon in Zuidoost en ik hoor vaak dat mensen het daar gevaarlijk vinden. Ik heb dat zelf helemaal niet. Ik loop gerust om vier uur ’s nachts naar huis. Vriendinnen zeggen dan: “Ja maar jij bent heel groot en je hebt tatoeages.” Maar dat vind ik onzin. Het is hoe je er zelf instaat. Als een man naar mij roept: “Hee schatje”, dan negeer ik dat en loop gewoon door. Met opgeheven hoofd.’


75 Amsterdammers hebben de Liberiaanse nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen