Lynn

Haïti

Dit is
Lynn-Morgan Braaf (2006)

Vaderland
Haïti

In Nederland sinds
2010

Woont in
Geuzenveld

Beroep
Scholier

Dol op
Spaghetti, dansen, turnen, atletiek, judo, streetdance en zingen

Eerste indruk van Amsterdam
Groot

Favoriete plek
‘Tuinen van West. Dat zijn boerderijen waar je kan kanoën en zelf fruit en bloemen kan plukken.’

Mist
‘De warmte en de palmbomen en dat de zon heel ver schijnt. Als de zon door de parasols van palmbladeren schijnt, denk ik heel vaak aan Haïti. En een hele mooie grot met blauw water (bassin blue), die mis ik ook.’

Wil nog
In een pretpark logeren

Haiti in Amsterdam
‘Eén keer per jaar is er een feest in Amsterdam van de Haïtiaanse vereniging met Haïtiaans eten en dansen.’ 

‘Ik heet Lynn-Morgan en ik ben tien jaar en ik woon zes jaar in Amsterdam. Ik ben in Port-au-Prince geboren, dat is de hoofdstad van Haïti. Ik ben geadopteerd. In Haïti woonde ik in een kindertehuis. Het was wel leuk in dat tehuis. Ik weet nog dat ik daar leuk speelde en dat er een kapotte auto en een circusschommel waren. En dat er lekker eten was. Sommige kinderen zie ik nog die daar ook woonden, die wonen nu ook in Nederland. Mijn biologische moeder is overleden toen ik zes maanden was. Ze had een longontsteking. Ik weet niks van haar. Niet eens hoe ze eruitziet. Mijn vader was heel arm en kon niet voor me zorgen en daarom ging ik naar het kindertehuis.

Ik heb contact met mijn vader via Skype. We hebben wel een tolk nodig, ik spreek geen Creools meer.

Van mijn Nederlandse moeder kreeg ik eerst een heel fotoboek opgestuurd in Haïti. Zodat ik wist hoe ze eruitzag en met foto’s van het huis in Amsterdam waar ik zou gaan wonen. Ik zag haar voor het eerst in Nederland en ging haar meteen knuffelen. Daar is een video van en ik vind dat ik er daar heel schattig uitzie met bolle wangetjes.

Daarvoor was er een aardbeving in Haïti geweest en werd ik geëvacueerd. Ik werd opgehaald door de mariniers en we sliepen op de luchthaven. Toen vlogen we naar Curaçao en toen naar Eindhoven. Ik ging samen met een begeleider, die droeg me en bracht me naar mijn moeder. Toen ik op haar schoot zat, moest ik bijna huilen. Al twee jaar wist ik dat ze mijn moeder ging worden en nu waren we eindelijk samen. Ik wist een paar dingen over Nederland. Ze hadden verteld over Sinterklaas en zwarte Piet en over voetballen, de paashaas en Koninginnedag.

Mijn moeder is alleenstaand. Samen doen we veel leuke dingen. Wandelen of bij de egelopvang kijken en naar de Schotse Hooglanders. En we gaan samen waterskiën en surfen. Sommige mensen denken dat ik Surinaams ben. Dat vind ik wel grappig, want mijn adoptiemoeder is Surinaams. Dus niemand ziet dat ik geadopteerd ben. Eén keer ben ik gediscrimineerd door een jongetje die zei tegen mij: “bruine aap”. Maar dan zeg ik: “Je bent zelf een aap.”

In de meivakantie was ik samen met m'n moeder op rootsreis. Toen heb ik m'n vader weer voor het eerst ontmoet. Het was fijn om hem te zien. Ik ben heel blij dat ik hier woon samen met mijn moeder. En als ik in Haïti ben, mis ik ook wel dingen uit Nederland, zoals bijvoorbeeld een pretpark. Dat is daar niet.’

19 Amsterdammers hebben de Haïtiaanse nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen