Husam

Jemen

Dit is
Husam Al-Gariri (1996)

Vaderland
Jemen

In Nederland sinds
2015

Woont in
Noord

Beroep
Student

Eerste indruk van Amsterdam
Een grote, kleine stad

Dol op
Muziek

Favoriete plek
‘Arena Boulevard. Ik heb daar een tijdje gewerkt en na het werk gingen we daar vaak wat drinken, dat was heel gezellig. En ik ben daar naar het concert van Adele en van Coldplay geweest.’

Mist        
‘Mijn vrienden en familie. En een bepaalde vis die je alleen kan vinden in Jemen, een soort haaienvlees. Ik heb er één van in mijn koffer meegenomen toen we vluchtten. Daar eten we nu nog van.’

Jemen in Amsterdam 
‘Ik woonde aan de kust en als ik naar de zee ga, doet de geur van de zee me denken aan mijn eigen land.’

Wil ooit nog
‘Haring eten. Dat wil ik echt een keer proberen, maar ik aarzel nog omdat het rauwe vis is. Toch ga ik het een keer doen, voor de ervaring.’ 

‘Acht maanden geleden kwam ik als vluchteling aan in Amsterdam. Mijn vader was anderhalf jaar eerder gevlucht en woonde al hier. Ik ben gevlucht voor de oorlog.

Ik ben geboren in Irak, waar mijn vader toen studeerde. Toen ik zes jaar was, zijn we teruggegaan naar Jemen. Toen was er nog niet echt oorlog, die werd vanaf 2011 voelbaar. Niet dat er in mijn omgeving veel mensen doodgingen, maar voor bepaalde mensen hing altijd de angst om opgepakt en vermoord te worden boven hun hoofd. Zo ook bij mijn vader, die politiek activist was. Dit was uiteraard heel angstig voor mijn familie, we voelden ons niet meer veilig. Er werd gedreigd dat mijn vader opgepakt zou worden en nog erger. Hij moest dus in ieder geval weg omdat het voor hem het meest gevaarlijk was. Maar ook voor mij als ‘zoon van’ was het best spannend. De laatste jaren voelde ik me ook niet meer veilig en bleef ik veel thuis. Ik wist niet wat er kon gebeuren. Met mijn vader hadden we heel weinig contact, één keer per maand ongeveer.

Ik ben met mijn moeder met het vliegtuig gekomen en toen we op Schiphol landden, voelde ik me echt gelukkig. Het was een nieuw begin voor me en ik was er heel optimistisch over. Tot nu toe is het me ook niet tegengevallen. De Nederlandse mensen zijn echt heel aardig voor me. Ik dacht soms: “Ze zijn een beetje te aardig, dit kan niet waar zijn. Het is niet normaal, ze maken een grapje.” Maar nu weet ik dat Amsterdammers zo zijn opgegroeid en van jongs af aan geleerd hebben om elkaar te helpen. Misschien is het voor Nederlanders normaal, maar laatst was ik bijvoorbeeld bij de slager. Ik had al besteld en de slager was de bestelling aan het bereiden. Toen kwam er een nieuwe klant binnen en een andere slager vroeg haar wat ze wilde hebben. Ze dacht dat ik nog niet geholpen was en zei: “Die meneer was eerst.” In Jemen zou niemand dat zeggen. Als de slager vraagt wat je wil hebben dan geef je antwoord, ongeacht of je misschien voordringt of niet. Ik vind het bewonderenswaardig.

Het enige mindere is het weer, maar daar hoor je mij niet over. Het is niets bij al het goede wat Amsterdam mij brengt. Ik kan gewoon het gevoel niet beschrijven hoe blij ik ben dat ik hier ben.’

12 Amsterdammers hebben de Jeminitische nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen