Irene

Oeganda

Dit is
Irene Luzinda (1989)

Vaderland
Oeganda

In Nederland sinds
2007

Woont in
Amsterdam Zuid-Oost

Beroep
In de zorg

Dol op
Oegandees koken

Eerste indruk van Amsterdam
Heel anders dan Kampala waar veel hoge gebouwen staan

Oeganda in Amsterdam
‘Oeganda House onder het Hogevecht gebouw in Zuidoost. Daar heb je Oegandese maaltijden en spelletje en je kan er zelfs naar Oegandese radio luisteren.’

Mist
Het mooie weer, de taal, mijn familie, het biologische eten en het feit dat ik daar nooit last had van hooikoorts.’

‘Een paar jaar geleden ben ik naar Amsterdam gekomen. Mijn moeder woonde al langer hier en als zij in Oeganda langskwam, nam ze boekjes en kleding voor me mee. Zo leerde ik Amsterdam al op afstand een beetje kennen. Mijn moeder is naar Amsterdam verhuisd om voor een man te zorgen die ze ooit had leren kennen toen hij vrijwilligerswerk deed in Oeganda. Ze vertrok toen ik zes jaar oud was. Het was best zwaar om afscheid van haar te nemen, ik was jong en miste mijn moeder. Na zeventien jaar ben ik ook naar Amsterdam gekomen en inmiddels woont onze hele familie hier.

Mijn eerste keer in Amsterdam was dus ook gelijk mijn verhuizing naar de stad. Ik had sociaal mijn oranje bloesje aan gedaan met Holland erop. Het was een “wauw” ervaring. Eindelijk ging ik bij mijn moeder wonen en eindelijk kon ik Amsterdam met mijn eigen ogen zien. We reden met de auto van Schiphol naar Zuidoost. Het was heel koud, ik ging gelijk trillen, had pijnlijke vingers en kreeg een loopneus, maar ondanks het weer was ik ontzettend blij. 

Amsterdam is niet te vergelijken met Kampala. Het feit dat iedereen veilig iets kan doen ondanks de drukte, dat is daar niet voor te stellen. Verkeersregels bestaan daar niet, wie het hardst kan, gaat voor. Op straat kan je niet met je mobiele telefoon of met juwelen rondlopen, want die ben je gelijk kwijt. Ook is Amsterdam een mooie oude stad waar alles een betekenis heeft. In Kampala wordt alles verbouwd en zijn er vooral grote gebouwen en winkelcentra, de oude stad is er weg.

Aan de Wallen kan ik niet echt wennen. Prostitutie, drugs en homoseksualiteit zijn illegaal in Oeganda. Als ik met collega’s over de Wallen loop, denk ik nog steeds: “Oh mijn God.” Het blijft vreemd. Wij zijn opgevoed met het idee dat het niet normaal is om als vrouw op een vrouw te vallen of als man op een man. Als je in Oeganda homo bent, krijg je straf of word je doodgeschoten.

Hier in Amsterdam kreeg ik een beste vriend op school. Hij is homo, maar durfde dat niet tegen me te zeggen. Ik voelde dat er iets was en vroeg ernaar. Hij zei dat hij me altijd negatief vond over homo’s en hij durfde het niet tegen me te zeggen. Ik heb hem toen geknuffeld en gezegd dat hij mijn vriend is. Door hem weet ik nu dat homoseksuelen net als ik zijn en dat iedereen kan zijn wie hij wil zijn. Je bent vrij. Ik zal nooit meer oordelen.’

112 Amsterdammers hebben de Oegandese nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen