Arnaud

Mauritius

Dit is
Arnaud Wiehe (1978)

Vaderland
Mauritius

In Amsterdam sinds
2009

Woont in
Oud-west

Beroep
In de informatiebeveiliging

Eerste indruk van Amsterdam
Schoon en veilig

Favoriete plek 
‘De Hallen en ik begin Noord steeds meer te ontdekken.’

Mist
‘De muziekcultuur. En het kleurrijke dat een Tropisch eiland met zich meebrengt. Daar is iedereen kleurrijk, bijvoorbeeld door hun kleding. In Nederland is men meer sober, ze dragen vaak alles in één kleur.’

Wil altijd nog
Vliegen in een helicopter

‘De eerste keer dat ik naar Amsterdam kwam, was voor een sollicitatiegesprek bij een Nederlands bedrijf. Het was eind november, het begon al donker te worden en het regende. Ik kwam van het Centraal Station en liep naar de eerste de beste rondvaartboot en liet me zo lekker overdekt over de Amsterdamse grachten vervoeren. Een prachtige eerste kennismaking met de stad, ik genoot meteen enorm. Het is één groot openluchtmuseum. Je hoeft niet naar een museum naar binnen te gaan, de stad is zelf een museum. Ik was slechts een halve dag in Amsterdam, maar toen ik werd aangenomen ben ik hier meteen gaan wonen.

Ik woon in Oud-West in het Hallenkwartier. Toen ik vijf jaar geleden hier een huis kocht, was het er verschrikkelijk, met allemaal kraakpanden. Maar ze hebben de hele straat gerenoveerd en nu is het hier heel trendy. En super multicultureel. Ik houd erg van mijn buurt. 

Ik ben een Amsterdammer, omdat ik deelneem aan de stad en bijdraag aan een betere stad. Ik ben super enthousiast over Amsterdam. Ik consumeer niet alleen, ik geef ook iets terug. Ik heb een YouTube kanaal met allerlei nieuwtjes over Amsterdam, met name over nieuwe restaurants. Amsterdammers kunnen zeker nog iets leren van Mauritius als het gaat om de bediening in restaurants. De warmte die de Mauritaniër van nature heeft, ontbreekt bij de Amsterdammer. De service in restaurants is niet zo vriendelijk hier. Het is ook niet per se onvriendelijk, maar neutraal. Laatst at ik in een restaurant, waar het heel druk was en bij de entree deden ze net alsof ze me niet zagen. Toen ik eindelijk toch oogcontact had, werd ik weggewimpeld met: “Heb je een minuutje?” Om vervolgens nooit meer terug te komen. Dat vind ik heel slecht. Als je klant bent en je betaald een behoorlijk bedrag om ergens te eten, moeten ze je niet behandelen alsof je ze tot last bent. Ondanks dat, wil ik hier voor altijd blijven. Ik ben bezig om de Nederlandse nationaliteit te krijgen.’

26 Amsterdammers hebben de Mauritiaanse nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen