Snezana

Macedonië

Dit is
Snezana Zivcevska-Stalpers (1973)

Vaderland
Macedonië

In Amsterdam sinds
14 jaar

Beroep
Projectmanager

Dol op
Mijn kinderen, uitgaan en computers

Eerste indruk van Amsterdam
De levendigheid, ik wilde er meteen wonen

Macedonië in Amsterdam
'
'Dan moet je mij bellen en dan organiseer ik een feestje.’

Mist
Het eten. In Macedonië hebben tomaten en komkommer echt smaak, hier is het eten oké, maar niet smaakvol.’

‘In 1998 kwam ik voor de allereerste keer in Amsterdam, voor twee weken vakantie. Vanaf het Centraal Station liep ik het centrum in. O mijn god, wat was het mooi. Ik herinner me het nog steeds. Ik was onder de indruk van hoeveel mensen erop straat liepen en ik heb wel honderddertig, toen nog analoge, foto’s gemaakt. Die eerste dag was een van de beste dagen van mijn leven. Ik ontmoette een nieuwe wereld.

Thuis studeerde ik Informatica. Het was in de tijd dat internet echt groot werd, maar men was in Macedonië niet bezig met de informatietechnologie. Want, al was er in Macedonië zelf geen oorlog, dat was het wel in de regio Kroatië/Bosnië. In Nederland werd juist enorm gezocht naar ICT’ers en ik wist meteen: “Dit is mijn kans.” Ik kreeg een baan in Hilversum. Ik was zevenentwintig jaar en het was het begin van mijn nieuwe leven.

Ik was een expat en had een goed leven. Voor de leuke dingen, zoals uitgaan en uit eten ging ik naar Amsterdam. Eigenlijk wilde ik niet in Hilversum wonen en in 2002 ben ik naar Amsterdam verhuisd. Drie jaar later heb ik mijn Nederlandse man ontmoet in café Luxembourg op het Spui. Een relatie tussen twee nationaliteiten is een compromis in van alles. Ik ben orthodox-christelijk en hij is katholiek. We vieren twee keer kerst en twee keer Pasen.

De relatie was een uitdaging, maar mijn man heeft me goed geholpen met het leren van de Nederlandse taal en cultuur. Na de geboorte van ons eerste kind zie je pas echt de verschillen. De Nederlandse manier van opvoeden is heel anders dan bij ons. In Nederland is men van de structuur: je moet om zeven uur opstaan en om zes uur ‘s avonds eten. In Macedonië is alles spontaan: je eet als je honger hebt. Het ontbijt is wat hier de lunch is. En de lunch is wat hier het avondeten is. In Macedonië eten we ’s avonds heel licht, bijvoorbeeld soep en salade. Ook het klimaat verschilt natuurlijk, dat  draagt ook bij aan de meer geplande structuur in Nederland. Je gaat hier met een reden naar buiten. In Macedonië is er elke dag zon en leef je buiten. Daar hangen we voornamelijk buiten rond en zien we wel wat we doen.

Mijn man en ik hebben de kans gehad om naar Zwitserland te emigreren. De dag voordat mijn man zijn contract zou tekenen, moest ik enorm huilen. Ik wilde hier blijven, ik kan Amsterdam niet missen. Op dat moment voelde ik mijn liefde voor de stad. Ik kan gewoon nergens anders meer wonen. Naar Macedonië ga ik op vakantie, maar na twee weken wil ik terug naar Amsterdam. Hier is mijn thuis.'

173 Amsterdammers hebben de Macedonische nationaliteit

 

 

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen