Wajipha

Zambia

Dit is
Wajipha Chongwe (1969)

Vaderland
Zambia

In Amsterdam sinds
Drie maanden

Woont in
Watergraafsmeer

Beroep
Beeldend kunstenaar en zangeres

Dol op
Samen met mensen zijn

Mist
'Umbuya, haar grootmoeder en h
et eten. Eerst miste ik ook de kleur, maar die heb ik hier in Amsterdam teruggevonden.’

Wil altijd nog
Haar werken in het Stedelijk Museum exposeren

Zambia in Amsterdam
‘Dat moet ik nog ontdekken, maar ik zie wel veel Afrika in Amsterdam. Ik zie Afrika in de muziek, kleren, Surinaamse toko’s, bij de Surinaamse kappers en ik zie de Afrikaanse kleur op straat.’

Mijn moeder komt uit Australië en mijn vader uit Zambia. Mijn vader was de eerste donkere student die ging studeren aan de universiteit van West-Australië. Daar leerde hij mijn moeder kennen en na vier jaar is zij mee terugverhuisd naar Zambia. 

Ik heb tot mijn achttiende in Zambia gewoond en daarna zevenentwintig jaar in Australië. Nu woon ik sinds drie maanden met mijn Nederlandse man in Amsterdam. Ik heb hem ontmoet in Australië, waar we beiden woonden. Vier jaar geleden kwam ik met hem mee om zijn familie op te zoeken in Nederland. Ik had helemaal niet zo’n goed beeld van Nederland. Ik associeerde het met de apartheid en kolonisatie en had helemaal geen verlangens om hier ooit naartoe te gaan.

Dus ik vloog, zonder enige verwachting, in de zomer van 2013 naar Amsterdam. Ik was in shock. Het was zo mooi hier: de grachten, de huizen, de reflectie op het water in de avond, de architectuur, maar vooral de kleurrijke mensen. Zoveel mensen op straat en op de fiets. Iedereen leeft zo gepassioneerd in deze stad, er wordt hard gepraat met veel expressie en gebaren. Het is echt een levendige stad.

Het was voor het eerst in mijn leven dat ik in een multiculturele samenleving kwam. Met een blanke moeder en een donkere vader ben ik biraciaal. Ik heb altijd overal buiten gestaan. Maar nu voelde het als thuiskomen, ik paste er in en viel niet op. Ik zag overal waar ik keek een mix. Blanke moeders met donkere kinderen, donkere mannen met blanken vrouwen, mannen van twee nationaliteiten samen, en ga zo maar door. 

Aan mij is altijd gevraagd waar ik vandaan kom, zowel in Zambia als in Australië val ik op vanwege mijn huidskleur en daardoor voelde ik me nergens thuis. In Zambia werd ik aangevallen op straat vanwege mijn kleur en ik was dan ook erg blij om op mijn achttiende naar Australië te gaan. Daar kon ik wel gewoon op straat lopen, maar ook daar waren er genoeg plekken waar ik de enige gekleurde persoon was. Hier in Amsterdam is het erg verfrissend. Mijn blanke moeder is precies hetzelfde als mijn donkere vader, dat weet ik, want ik zie kleur. Anderen zien alleen het kleurverschil.

Laatst werd ik aangesproken door een Nederlandse vrouw. Ik kon haar helaas niet verstaan, want ik spreek nog geen Nederlands. Toen ik zei dat ik haar niet kon verstaan antwoorde zij: “Oh echt? Ik dacht dat je Nederlands was.” Dat was zo’n bijzonder moment, voor het eerst in zevenenveertig jaar dacht iemand dat ik uit het land kom, waarin ik ben. 

Ik heb lang geleefd in twee werelden, Zambia en Australië. Ik miste de kleur en levendigheid uit Zambia toen ik in Australië woonde. En ik miste de vrijheid en veiligheid van Australië toen ik in Zambia woonde. Amsterdam heeft deze twee werelden samengebracht.'

23 Amsterdammers hebben de Zambiaanse nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen