Alice

Tsjecho Slowakije

Dit is
Alice Morrison (1975)

Vaderland
Voormalig Tsjechoslowakije

In Amsterdam sinds
2003

Woont in
Zuid

Beroep
Networkmanager bij ING

Dol op
Reizen, nieuwe restaurants en Foam

Mist
‘Ik mis het kijken naar ijshockey wedstrijden. Hier kan ik die niet ontvangen.’

Kan niet wennen aan
‘De sandwichcultuur tussen de middag.’

Wil altijd nog
Naar Vlieland 

 ‘Ik was zestien jaar toen mijn moeder en mijn zus op vakantie gingen naar Amsterdam. Ik wilde niet mee, ik was een puber en had wel leukere dingen te doen, vond ik. Zij kwamen heel enthousiast terug en zo wist ik dat Amsterdam bijzonder moest zijn. Bij ons in het voormalig Tsjecho-Slowakije hadden we een uitwisselingsprogramma met Nederlandse studenten en vele jaren lang kwamen er Nederlandse studenten bij ons thuis. Toen ik eenentwintig jaar was, was het mijn laatste kans om ook naar Nederland te gaan en dus besloot ik drie weken naar Baarn te gaan.

Een dagtripje bracht mij in Amsterdam, waar we een rondleiding kregen door de kleine straatjes en hofjes van de Jordaan. Dit maakte grote indruk op me. Het was zo anders dan Praag. Amsterdam is een stad op kleine schaal en toch is het groot. En de mensen genieten er echt van het leven. Toen ik via een vriend hoorde dat er vacatures waren bij het bedrijf waar ik al werkte, maar dan in Amsterdam, heb ik gelijk gesolliciteerd en kreeg ik de baan. Ik kwam te wonen in de Prinsenstraat, midden in de Jordaan. En ik genoot met volle teugen.

Na een paar maanden hier ontmoette ik mijn Ierse vriend en samen besloten we hier te blijven. Inmiddels woon ik alweer dertien jaar in Amsterdam. Mijn familie en vrienden zoeken me vaak op, want Amsterdam heeft een enorme aantrekkingskracht op hen. En dat snap ik. Het is klein, rustig en toch een hoofdstad. Er is een hoop cultuur en het is schoon en goed onderhouden. Mijn gasten vinden het heerlijk om te doen alsof ze Amsterdammer zijn en er op de fiets op uit te trekken.

Mijn dochter van acht jaar ziet zichzelf ook als Amsterdammer. Ze gaat naar een Nederlandse school en heeft Nederlandse vriendinnen. Thuis spreek ik Tsjechisch en mijn man Engels met haar. Ik vind Amsterdam heel kindvriendelijk. Alles kan op de fiets, alles is dichtbij en er is een goed school- en opvangsysteem. Wat echt een verschil is met thuis, is dat ik hier parttime kan werken. Ik kan veel tijd met mijn dochter doorbrengen  en ben er op belangrijke momenten in haar leven. Dat vind ik heel belangrijk. Nederlands leren vind ik wel nog steeds moeilijk. Ik kan het wel een beetje en op de school van mijn dochter wordt het ook gewaardeerd als ik Nederlands spreek. Verder heb ik het eigenlijk niet nodig.’

5 Amsterdammers hebben de voormalig Tsjecho-Slowaakse nationaliteit

‘Ik was zestien jaar toen mijn moeder en mijn zus op vakantie gingen naar Amsterdam. Ik wilde niet mee, ik was een puber en had wel leukere dingen te doen, vond ik. Zij kwamen heel enthousiast terug en zo wist ik dat Amsterdam bijzonder moest zijn. Bij ons in het voormalig Tsjecho-Slowakije hadden we een uitwisselingsprogramma met Nederlandse studenten en vele jaren lang kwamen er Nederlandse studenten bij ons thuis. Toen ik eenentwintig jaar was, was het mijn laatste kans om ook naar Nederland te gaan en dus besloot ik drie weken naar Baarn te gaan.

Een dagtripje bracht mij in Amsterdam, waar we een rondleiding kregen door de kleine straatjes en hofjes van de Jordaan. Dit maakte grote indruk op me. Het was zo anders dan Praag. Amsterdam is een stad op kleine schaal en toch is het groot. En de mensen genieten er echt van het leven. Toen ik via een vriend hoorde dat er vacatures waren bij het bedrijf waar ik al werkte, maar dan in Amsterdam, heb ik gelijk gesolliciteerd en kreeg ik de baan. Ik kwam te wonen in de Prinsenstraat, midden in de Jordaan. En ik genoot met volle teugen.

Na een paar maanden hier ontmoette ik mijn Ierse vriend en samen besloten we hier te blijven. Inmiddels woon ik alweer dertien jaar in Amsterdam. Mijn familie en vrienden zoeken me vaak op, want Amsterdam heeft een enorme aantrekkingskracht op hen. En dat snap ik. Het is klein, rustig en toch een hoofdstad. Er is een hoop cultuur en het is schoon en goed onderhouden. Mijn gasten vinden het heerlijk om te doen alsof ze Amsterdammer zijn en er op de fiets op uit te trekken.

Mijn dochter van acht jaar ziet zichzelf ook als Amsterdammer. Ze gaat naar een Nederlandse school en heeft Nederlandse vriendinnen. Thuis spreek ik Tsjechisch en mijn man Engels met haar. Ik vind Amsterdam heel kindvriendelijk. Alles kan op de fiets, alles is dichtbij en er is een goed school- en opvangsysteem. Wat echt een verschil is met thuis, is dat ik hier parttime kan werken. Ik kan veel tijd met mijn dochter doorbrengen  en ben er op belangrijke momenten in haar leven. Dat vind ik heel belangrijk. Nederlands leren vind ik wel nog steeds moeilijk. Ik kan het wel een beetje en op de school van mijn dochter wordt het ook gewaardeerd als ik Nederlands spreek. Verder heb ik het eigenlijk niet nodig.’

5 Amsterdammers hebben de voormalig Tsjecho-Slowaakse nationaliteit

 Tekst: Story Supply


180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen