Violeta

Paraguay

Dit is 
Violeta Gomez (1985)

Vaderland
Paraguay

In Amsterdam sinds
2014

Woont in
Zuid

Beroep
Marketing manager

Is dol op
Het strand

Wil altijd nog een keer
Parachutespringen op Texel

Paraguay in Amsterdam
‘Elke keer dat ik naar de sportschool ga, kom ik langs het Amstelpark. Alles is daar groen, met mooie bomen. Dat doet me altijd aan Paraguay denken.’

Mist
‘Het eten en dan vooral het vlees. Ons vlees smaakt heel anders, het heeft vele verschillende smaken.’ 

Wil dat haar as
W
ordt uitgestrooid over de zee bij Malaga, waar haar familie woont.

 ‘Ik heb tot mijn achttiende in Paraguay gewoond, daarna ben ik verhuisd naar Spanje. Mijn moeder was daar al eerder heen verhuisd na de scheiding van mijn vader. Omdat we al de Spaanse nationaliteit hadden en omdat Paraguay ooit een kolonie van Spanje was, was de overgang niet zo groot, op het accent na misschien.

Twee jaar geleden ben ik naar Groningen verhuisd voor mijn studie en een jaar geleden kwam ik hier in Amsterdam wonen voor mijn werk. Vanuit Groningen was ik al meerdere keren naar Amsterdam gegaan en ik vond het een verademing in vergelijking met Groningen. Hier spreekt iedereen Engels, het is heel internationaal en je voelt je gelijk een onderdeel van de stad. Het is levendig, druk en iedereen lijkt gelukkig. In het begin was ik bang dat het hier te groot en te onveilig voor mij zou zijn. Ik kom uit een kleine stad in Paraguay en ook Malaga kun je geen grote stad noemen. Maar het viel me in alles mee, de mensen zijn aardig en ik voel me ontzettend veilig hier.

Net als veel anderen heb ik moeten wennen aan het weer. Wij hebben ook regen in Paraguay, maar het is andere regen. Ook de sandwichcultuur was compleet nieuw voor me. Wij eten tussen de middag warm en we eten veel vlees. Maar ook al klaag ik over die boterhammen, als ik in Spanje ben, maak ik ze zelf tussen de middag en daar vind ik het tegenwoordig te heet. Ik word gewoon steeds meer een Amsterdammer.

Wat een groot verschil is met Paraguay, zijn alle regeltjes hier. In Paraguay heb je die niet. Als je een bon krijgt en je begint te huilen of lief te lachen naar de agent, dan heb je een grote kans dat die bon niet geschreven wordt. Hier is dat wel anders. In Madrid was mijn tas gejat en dus kwam ik terug in Amsterdam op een zondag, zonder sleutels van mijn huis. Ik moest vijftig euro betalen om de sleutelmaker te laten komen, zeventig euro omdat er in mijn contract staat dat dit de prijs is voor het vervangen van mijn sleutels en honderdtwintig euro voor het vervangen van mijn slot. “Maar ik hoef geen nieuw slot”, probeerde ik nog, “mijn tas is gestolen in Madrid, de dief komt echt niet naar Amsterdam.” Maar nee, het staat in het contract en dus is het zo. Regels zijn regels. Punt.’

10 Amsterdammers hebben de Paraguayaanse nationaliteit

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen