Lena

Belarus

Dit is
Lena Lamberti –Zaitseva (1959)

Vaderland
Belarus (Wit-Rusland)

In Nederland sinds
1988

Beroep
Letterkundige en tolk

Eerste indruk Amsterdam
Een stad uit een sprookjesboek, de verbeelding uit mijn kindertijd kwam tot leven  

Wil altijd nog
Meewerken aan humanitaire en culturele projecten

Belarus in Amsterdam
'Als ik vanaf mijn kantoor op Schiphol uit het raam kijk, kijk ik uit op een groen veldje met dunne berkenbomen. Dat doet me aan Belarus denken.

Mist
Familie en vrienden. Meer de mensen dus dan iets anders.’

 

‘Ik ben geboren en opgegroeid in Belarus, maar heb in Moskou gestudeerd aan de universiteit. Hier ontmoette ik een Nederlandse man met wie ik trouwde. En samen met hem kwam ik in 1983 naar Amsterdam.

Amsterdam was heel anders dan ik me had voorgesteld. Ik kwam ook in een ongelukkige periode. De vuilnismannen waren aan het staken en daardoor was alles verloederd. Daarnaast vond ik het donker en grijs in de stad. Maar ondanks dat was ik toch onder de indruk. Het was alsof ik in een sprookje van Hans Andersen was beland. Ik was wel al in Duitsland, Polen en Bulgarije geweest, maar Amsterdam is helemaal anders. Door de architectuur, dat het klein is en met natuurlijk de grachten. Het is net alsof ik naar een voorstelling kijk in het theater. Dat gevoel heb ik na al die jaren nog steeds als ik door de straten loop.

Na vijftien jaar samenzijn, ben ik gescheiden van mijn Nederlandse man. Ik ben nu getrouwd met een man die oorspronkelijk uit Oekraïne komt, maar die inmiddels ook al tien jaar in Amsterdam woont. Hij is, net als ik, een internationaal mens. Wij voelen ons beiden wereldburgers.

Waar ik niet aan kan wennen, is het gebrek aan romantiek. Amsterdammers zijn van een praktische, gewone aanpak. Zelfs in de liefde. Alles moet besproken en afgesproken worden. Er is een gebrek aan gevoelens. Ook de banden die Nederlanders met hun familie hebben zijn anders. In Belarus staan we dichter bij elkaar. Familie betekent veel voor iedereen. We bellen elke dag om te vragen hoe het gaat. We willen weten of het goed gaat met een dierbare. Familiebanden zijn er meer zoals in Italië. Toch vond ik het niet moeilijk om te emigreren. Ik pas me makkelijk aan. Ik had van tevoren niet verwacht dat ik zo lang in Nederland zou blijven wonen, maar blijkbaar bevalt het me zo goed dat ik ook zeker nog niet van plan ben nog te verhuizen.

Ik houd van Amsterdam in zijn geheel. Het is een bijzondere stad. Eén van de mooiste steden van de wereld. Niet alleen qua uiterlijk, maar ook door bijvoorbeeld de creativiteit van de Amsterdammer, de gezelligheid en de rijke kunstwereld. Ook op culinair gebied is Amsterdam heel bijzonder. Van bijna alle nationaliteiten is er iets te vinden. Maar van Belarus helaas niet. Je kan het met de Russische keuken vergelijken. Zwaar eten in verband met het klimaat. Het kan namelijk heel koud zijn in Belarus. En er is geen zee, dus er staat weinig vis op het menu. Wel vlees, groente en kip. En veel soep. Zoals de bospaddenstoelen soep met gedroogde porcini paddenstoelen en gort. Heerlijk! Dat mis ik wel een beetje.’ 

205 Amsterdammers hebben de Belarussische Nationaliteit

 

 

180Nationalities.TextByStorySupply

Ontdek andere verhalen